MEVLÂNA’yım ben!

Umulmadık alemden
Kalem alınmaz
Çıkılan yoldan
Geri dönülmez
Yanan ateş söndürülmez
Cümlenize selam olsun
Her yolunu alan
Kainatı bilsin
Ne geçende gönül kalsın
Ne gelenden kaygu edilsin
Gözümüz ufukta bulut arasın
Bulutta rahmeti bulsun
Varsın rahmetin geldiği yerde
Çamur olsun
Güneş vurdukta kurutsun
Kayıtsız kalalım nefsimize

Mendil cebi doldurmaz
Yemediğin aş
Mideye girmez
Kul niyetini
Kötü diye dürmez
İpe kirli çamaşır sermez
Yumuşak yol aldık
Hepimiz kum misali olduk
Göçümüz varış mıdır? derseniz
Niyetiniz barış olsun derim
Barışta bağış vardır
Bağışta siliş vardır
Silişte biliş vardır
Bilişte görüş vardır
Gör neyi dilersen
Sev neyi görürsen
Sevgide dileyiş vardır
Çevreni sarandan
Şikayetin olmasın
Yolumu örter denmesin
Desteğin olduğu unutulmasın
Her sunulan meyden alınsın
Hak adına bilinsin ki
Ne sunuldu ise Hak’tandır
Varsın halktan gelsin
Dilerse çamurlu su versin
Onu da içelim
Hak çamuru ayırır diyelim
Eline tezeği alsan
Elin elbet kirlenir
Unutulmasın ki bu kir zahiridir
Su onu temizler
Allah’ım kulunu
Temizlenmeyen kire düşürmesin
Allah’ım kulunu
Temizlenmeyen kire düşürür mü? derseniz
Allah’ımı bilen düşmez
Temizlenmeyen kir; Gönül kiridir
Aynayı eline alıp
Aydın yüzüne kendine
Kara yüzünü başkasına tutanın
Gönlü kirlidir

Olmuşu değil
Olacağı düşünmeli
Geçen günün yaprağını çevirmeli
Müstahak olduğunu bulur
Elbet ayağını taşa vurur demeyin
Kulun düştüğü kayguda
Hatasını aramayın
Her kul kendi hatasını
Kendisi bulsun
Allah’ımdan af dilesin
Zaten ayağa takılan taş
Kula doğrusunu buldurur
Aradaki mesafeyi kaldırır
Cenk edilen meydanda
İki hasım görülür
Cengi kazanana
Kahraman denilir
Neden kaybedene denmez?
Cenk eden kahramandır
Eğer Hak yolunda isen
Varsın mağlup olsun
Mağlubiyetinin hikmeti vardır

Bülbülü sesinden severiz
Ağacı meyvesinden
Meyvesi yok ise gölgesinden
Hiç biri yok ise ateşinden
Suyu severiz deryasından
Gene de buluruz katresinden
Damla olsam
Boşlukta kalsam
Derya diye feryat etsem
Beni kim duyar?
Bana kim uyar?
Damlalar bir oldukta
Rahmet öyle indikte
Dereler dolar
Nehirler akar
Aranan netice odur
Katrede bir olmak
Deryada buluşmak
 

Sineği sever miyiz?
Hoş bulunsun der miyiz?
Elbet demeyiz, neden?
Nedenini bilmeden
Kula eziyet eder
Seninle bir olayım der
Allah’ım her varlığı
Yerince yaratır
Toprağı karınca gözetir
Mesafesini bilemediğimiz
Önemini düşünemediğimiz mikrobu
Kendisine mal eder
Ağacın gövdesini deşen
Meyvesini düşüren
Çiçeğe musallat olan böceğin
Yumurtasını toplar
Yediğine katar
Öyle olmasa
Ne çimeni görürdünüz
Ne çiçeği toplardınız
Danışman dersiniz
Sorguya düşersiniz
Ne olacak? demeyin
Allah’ımın düzeninde
Aksayan olmaz
Kul bunu bildikte
Huzurdan uzak kalmaz

Geçmedi gönülden
Göçmedi dünyadan dedik
YUNUS’uma sözü verdik:

Destide su kalmaz
Dolu desti mümin elinde ise
Dökülmez
Olacağa ne kadar tedbir alsan
Sakınılmaz
Yol yürüdük yar ile
Dost aradık saz ile
Şarda buluşalım dedik
Serde sıtkı aradık
Aradıkta ne bulduk?
Geldiğimiz yere döndük
Önce avucu açtık
Bir katre iman dedik
Sonra avucu açtık
Dostluk sun aman dedik
Ferman sende
Dostu aradık
Onu da serde bulduk
Hatamızda bela ver
Helali onda buldur
Gönlümüzü dost ile doldur
Aşkına bizi kandır
Yandır Allah’ım yandır
Yanmayan dünyada kalandır
En arkadan gelendir
O’nu tez bulayım diyen
Dünyaya gülendir
Derim size gülenden olunuz
Madde sana esir olsun
Sen ona değil
Madde sende kalsın
Sen onda değil
Sunulan her sohbette
Hakk’ın adı var
Sunulan her meyvede
Aşkın tadı var
Kuran-ı Kerim’de Hakk’ın özü var
Her dağılan damlanın
Buluşacağı bilinsin
Varsın toprak ile karışsın
Gayemiz gayretimiz
Tez buluşma olsun
Amin

Merdanede toplaşırız
Öylece halleşiriz
Cümle ile kucaklaşırız
Ulema denende neyi bulduk?
Ukba ile helva kardık
Ulemaya da sunduk
Cahile de verdik
En çok yiyen kim? dedik
Kahili yiyici gördük
Elbet yiyecek
Yiyip bulacak
Bulduğunu bilecek
Cahil aş diye
Ulema ilim diye
Kahil olayım diye yer
Amma hepsi de yer
Ahret cümlenindir
Varış niyetin
Yürüyüş diyetin
Elbet her niyet bir olmaz
Gönülde çiçekler açmaz


Allah’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah