MEVLÂNA’yım ben!

Yedekten gelmez
Sevmeden gülmez
Her alan kalmaz dedik
Cümleyi selamladık

Yedekten gelmez dedik
Yedek nedir?
Yardım vereyim
Elele geleyim diyendir
Ne var ki
Sadece yolda elele gidilir
Gidişte her kul yektir
El elde, mor gözde kalmaz
Gül açtıysa solmaz

Olumda hata görülmez
Sadece yorumdadır hata
Ya beden hatası nedir? denirse
Güzelliğe denktir derim
Olamaz diyene de ki;
Bedende hata gören sensin
Gönüldeki âtayı görsene
Çiçeği bahçene sersene
Güzelliği görene versene

Günün yorumuna el atanın
Sorgusu kimdendir?
Gerçek ;
Duvar misali örülmüş
Geçenin gözünden kaçırmış
Ne var ki
Yaratan unutulmuş
Duvarın her yanını görür
Öreni görene getirir
Meraka yer yok

Suyunu akandan al
Gönlüne bakana ver dedi
YUNUS’um söze girdi:

Zeytin dalda
Gül elde
Gönül güzelde olsun
Olaylar Hakk’a kalsın
Camın örttüğünü
Güneş aydınlatsın
Cemden cana gideceğiz
Cümlede O’nu bulacağız
Aşkımıza düşeceğiz
Elbet murad alacağız
Güya gelmez dediler
YUNUS vermez dediler
Perde gerisinde
Söylediler ,söylediler..

Söyleyen bilseydi
Yar’imizi bulsaydı
Gönüllere girseydi
Girmezse ne olacak?
Gönlümüz gene
O’nda kalacak
Sevmese de sevilecek
Görmese de verilecek
Alasıya derilecek
Ancak öyle dirilecek
Dirilmekten maksat uyanacak

Yol münasip dedik sözü aldık
Görünüş biliniş yoruma girişe uysa
Bilinenin bilindiği sona kalmazdı
Her gelen dünyaya adını bildiren
Ancak göçüne kadar tanınır
Göçünden sonra adı ile anılır
Olayımız odur

Perdeyi aralasan
Hakikati görsen
Yeni’yi benden ayırmazdın
Yeni nedir? denildi
Gelişimiz
Verişimiz
Yazıya girişimiz
Yazı verilendir
Filiz denilendir
Göçünde adı bilinecek
Adı ile anılacak
 

Eyvallah deyiminde
Yorumda hataya düşmeyelim
Anlamı doğuştur
Rahmetinden veriştir
Alabiliyorsan, sana bağıştır
Geminin kaptanını dedik. YM
Göçünü verdik
Kim? dendi (Ş) Eyvallah

Gedik aşılır
Aşıran kimdir?
Aşan kim?
Aşan; niyet eden
Aşıran; yazıyı yazan
Yedeği yoktur
Daha önce verdik
ALPERENLER’den gelen
Resmini veren
Günde gelene
Rüya mı? diyene
Elini verir
Bildiği, aldığı odur
Kayguyu sildiği ondan
Dayandığım demesin
Dayanılan Hak’tır
Güvendiği Hak olsun
Sadece Hakk’a şükretsin dedi
BAHADIR KORKUT
Elini ona verdi
Eyvallah

Sahifeyi dürmeyelim günü gelmeden
Neden demeyelim Allah' ım vermeden
Veren O
Gören O
Çözen O
Gelen günü bilsen
Kaderine duvar mı öreceksin?
Yoksa yolundaki taşı mı ayıklayacaksın?
Bilsen de bilmesen de
O yoldan geçeceksin
Suyun aktığı yerde
Her yol Hakk’a açıktır
Sel olanı sevmezsin
Yel olanı övmezsin
Unutma ki;
Sel aşırır, yel götürür
Nereye?
Her aldığını menziline

Oluşun güzeldir olduğu gibi
Gelişin güzeldir kaldığı gibi
Görüşün güzeldir uyduğu gibi
Cümlede Hakk’ı bulduğu gibi
Yerini bilelim ,adını analım denir
YUNUS’umdan sorulur
Gönlünü aç ordadır
Yaprağı seç ondadır
Adını an andadır

(Resim verilir: YUNUS EMRE)

Her dileyen alsın
YUNUS’um desin
Dünün değil günün
Olumunu buluşta
Kendini bilişteki halidir
Allah' a ısmarladık

Allah' a ısmarladık diyelim
Sözü öylece bağlayalım


Lailahe illallah Muhammedür Resulullah