MEVLÂNA’yım ben!

Huyun en güzeli
Her olaya uyandır dedik
Daha önce verdik
Uymayanın yeri denir
Sohbette sorguya verilir
Uymayan güne bakar
Gönülde çerağ yakar
Cümlenize selam olsun
Gelen soran
Yolumuz O’nadır diyen
Güzellikte kendini bilenlere
YUNUS misali olaylara gülenlere
Yol münasip diyelim

Dal ince bükülür
Ok olsa yay ile atılır
Yerini dikildikte gösterir
Görenin görmeyene sözü nedir?
Dalın yerinde
Yaprağın serinde olsun

İnce suyun akışı
Ağır denir çekişi
Attığı yerde tuttuğu nerde
Bilmece demem elbet bilene
Kapalı söylemem görene
Suyun akışına uyan
Kendini deryaya koyandır

Nesilden sorulur, anılan sarılır
Güneşin girişinde aranır
Gönül kapını aç ki
Güneşi alabilesin
Verdiğini sarabilesin

YUNUS’um der ki;
Yeniyi yerden
Eskiyi serden sakınma
Genişlik sende olsun
Kainat cümleyi sarsın
Yerimi diyenin
Çizdiği dileğince olsun

Yol münasip diyelim
Yediğim kadar aldım
Sözümde kaldım diyen
Yardımıma gelenin
Adını bileyim diye
Sorana vereyim
Yerden almadı
Sual sormadı
Geldi, buldu, gördü, oldu
Verdi veresiye
Sevdi ölesiye
MANSUR
(Soru:Hallac-ı MANSUR mu?)
Eyvallah

Gönüller oldu mu?
Şaraplar doldu mu?
Adını bildin selamını aldın
Kime? dendi
Alan bildi
Soruldu geçende
Anıldı göçende
Yerini sorma
Adını anasın
Çok bekledim aldım
Şükür Allah'ım diyesin
 

(Resim verilir: MEVLÂNA ve GARİB)

YM diyelim
Adını adımızda bilelim

Mevlana'yım!..

Resmimizi verdik
Yazımızı veren ile anıldık
Çevreyi ayırmadık
Bir olanı verelim
Cümlede anılalım

Akanın duranı olmaz
Kayguya yer yok
Verilen alınana kapıdır dedik
Dar durakta bekleme bunalırsın
Sorguda yer arama sınanırsın
Sevdiğin kadar sevilirsin
Sevgi çekicidir seveni bulur
Sedasız arayan
Sahipsiz kalır denmesin
Sahipsiz kalan görülmez
Sahipsiz olsa kainat örülmez
Ver alayım dileyene sunayım diyen
Yerini bilmeli ,
Çevresini kendinden çok sevmeli

YUNUS’um söz alır
Gönlü sizlerde kalır
Yumuşak yoldan geldim
Gelende hayreti gördüm
Sen nerde ben kimde diyene
Anda O’nda dedim

Kalem yazıya
Toprak kazıya hazırdır
Yedeğin yeri yok
Suyun aktığı yerde
Yorulandan değil misin? denir
Yorulan dünyanın sözüdür
Gerilen yazılan yazıdır
Her tutan çeker
Gönlüne yattığınca
Özüne baktığınca
Söz gerilir gerilir
Bıraktıkta aynı yere varılır

Cümlenize eyvallah diyelim
ALLAH' ıma emanet edelim

ALLAH' a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah