(Konuk: Japon Dr. Yamaçi)

MEVLÂNA’yım ben!

Yenmediğin yenemediğin değildir
Yenilmesi gerekmeyendir
Gedik açana sor
Geçeyim diye der
Yazıyı almayana sor
Seçeyim diye der
Dünyayı aramayana sor
Göçeyim diye der
Herkes der
Yine de kaderine uyar
Ne geçmekle göçer
Ne seçmekle uyar
Attığımız adımda
Hakk’ın sözü var

Cümlenize selam olsun
Gelen alsın ,aldığını dörde bölsün
Görsün ki
Dörtte bir yetmez
Dörtte birde ot bitmez
Seymenin yoluna
Girdik koluna
Görüntü var mı? der
Ona de ki; elbet var
Eyvallah

(Resim verilir: Sakalı bulunan, uzun saçlı bir Japon yüzü)

YUNUS’um der ki;
Gölgeyi sildi, sohbeti bildi, görgüyü aldı
Yemeden bilen, giymeden ölen
SAMATİ denenin adı
SAMATİ yolunun bileni
Gözünü vereni, elinden tutanı
Nerde derse
Yumuşak gönülde olsun
Nehirde bulsun
Dünyada mı? derse
Daha önce verdik
Yılın yedinci yüzünde
(Yedinci Yüzyıl) Eyvallah
Adanın doğu sonunda
Daha önce verdik SAMANTİ
Ayet okursan bilir misin?
Madem bilmezsin ne okursun
 

(Japonca yazdırır mısınız?)

Yengeç yöresinde
Gerçek töresinde
Gözün yarasında aranır
Mermer döşeli meydanda
Asmaka denilir
Sahilden dönülür
Gerçeği gittiği yerde görür
Adını versek mi bilir
Üzerinde oturduğu ada

Günün güzelini
Meraka verene de ki;
Aşacağız, koşacağız, güleceğiz elbet
Dünün sorgusu mu? dendi
Eyvallah

Görüş değil dediğim biliştir
Otuz yönde aradığını
Bir yöne bağlasın de
Otuz yumak düşünmüş
Yola öyle düşülmüş
Her ucunu bir alsın
Yumuşak yolu
Bildiğince yürüsün

ALLAH' ıma emanet olunuz
Günde olana uyunuz


ALLAH' a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah