MEVLÂNA’yım ben!

Her ağacın gölgesi olur
Gölge toprağa vurur
Hür olan kendini bulur
Cümlenize selam olsun
Kayıt denen yerde
Kendini bulsun

Sahip oldum dediğin
Varlığı kendinde bulduğun
Senin adına değil
Andına ölçüdür
Duvarda açılan deliği örten alçıdır

Nerden geldik?
Nerede durduk? denilmesin
Durak yok!
Her an adım adım
Öteye gidiş vardır
Gerçek nedir? diyene de ki;
Bulduğundur
Gönülden sahip olduğundur

Yerden aldım
Elden verdim
Gölgeyi güneşten bildim dedi
YUNUS’um söze girdi:

Her söze öz gerek
Neyi alırsan al
Olduğun gibi kal
Doğuştan beklersin
Her olayı gönlünce paklarsın
Kimden alırsın?
Kime eklersin?
Dost dediğimiz her kuluna
Güldüğümüz bilinir
Her sohbette toprağımız sorulur
Açık aldım
Açık vereyim diye geldim
Sözümü sizlere verdim
Her yaprakta arasan
Gönülleri tarasan
YUNUS’u görürsün

Duman gönlünde kalmasın
Kemer beli sıkmasın
Olduğu gibi geliştir
Derman yüceden veriştir dedi
YUNUS’um yürüdü

Gül dalını tutamam
Gülü güzel atamam diyene sözüm;
Dikensiz gül olaydı
Kulu dalda bulaydı
İncitmeden alaydı
Elbet dikene gerek kalmazdı

Alacağını yerden değil
Duvardan al
Kafeste olan kuştan değil
Uçan kuştan haber sor
Gönülden nakledilen
Şifa diye akledilen
Gerçeğin çerçevesi içindedir
Dönük olanın verdiği
Sönük olana geçerlidir
Şarkıyı bilen söyler
Sesi güzel olan dinletir
Sohbeti bilen anlatır
 

Demirden pabuç giyemezsin
Arabaya demirden tekerlek koyamazsın
Hayır olandan
Ayrı kalamazsın
Verilen elde
Söylenen dildedir
En güzeli haldedir
Gelecek yoldadır
Çevreyi saralım
Olayı soralım diyene sözüm;
Dönen her varlık
Sevgiye bürünür
Verdiği gibi görülür

Gemiyi yolda dilersen
Kaptana yer verirsin
Gelenden söz alırsın
Pişmeden et yenilmez
İçmeden su kanılmaz
Ham meyveyi yemeden
Ham söze yer vermeden
Yolumuzu bilelim
Doğan güneşten
Ateşi bulmaya çalışalım
Yandım diyen her kulu
Bilmeli zordur yolu
Uyumlu olsun hali

Çağıran geldiğimi bilsin
Şifa verecek gelsin
Papatya lapası
İltihabı olan yere konsun dedi
LOKMAN selamını iletti

Görgümüz açıktır
Dağdan taştan öteye
Dilenen gelecektir batıya
Meraka yer yok
Son verilir katıya
Demde oluşan günde buluşan
Cümle canlara selam olsun
Dost elinden dost dilinden
Dilediğini alsın
Allah’ıma emanet olunuz

(Resim verilir: RABİA SULTAN)

Gölgeyi aştığı
Su gibi taştığı bilinen
RABİA SULTAN denilen

Çaydan geçtiğin günde
Toprağa düştüğün yönde
Bilenin bilmeyenin
Sözümü almayanın
Yanında yardımında oldum
Her kulunun özünü gördüm
Selamını akan sular ile ilettim dedi
Resmini verdi


Allah’ıma emanet olunuz
Allah’a ısmarladık

Lailahe İllallah Muhammedür Resulullah