|
MEVLÂNA’yım ben!
Her yolun yolcusu
Yolunun hancısı olur
Yerini bilenin
Var edeni soranın gönlüne
Güneş misali verilir
Cümlenize selam olsun
Suyun akışına
Her kulunu uydursun
Yaprak verdim eline
Şarkı sundum diline
Derman dedim gönlüne
Gelsem dursam yoluna dedi
YUNUS’um sözü aldı:
Her sayfada okunan
Gün günde dokunan
Yelden selden sakınan
O’ndan nasip alandır
Kulu kendini bilendir
Kulu yolu bulandır
Kulu her var olanın halini sorandır
Kulu her yaratılanı sarandır
Yermek;
Kendinde olan hatayı sermektir
Gemiyi yola saldık
Kumda diz üstü kaldık
Umduğumuzu bulduk
Eyvallah dedik
Can idik canana döndük dedi
YUNUS’um yürüdü
Ağacı kökten oluşur
Dalda yaprak ile meyve buluşur
Güzellik sevende gelişir
Deryaya balım yaraşır
Aşamam denilen yol
Gelen her kula açıktır
Dost diye geldik
Dost diyene güldük
Eli nerde bulduk?
Nereye havale ettik?
Alan bilir
Çevresini dürene
Kumda taşı görene
Güneşe örtü serene
Güneşin verdiğini
Her kulun ördüğünü
Bilenin var olduğunu
Ummak değil bilmek gerek
Ava çıktım yolun düzüne
Tavşan dedim baktım izine
Kulak verdim bilenin sözüne
Ele baktım verdim kozuna
Sözü bağladım kızına
Sevmeyi bilmeden olamazsın
Gönlünü açmadan göremezsin
Dostunu bilmeden duramazsın
Elim elde
Sözüm dilde
Kozum dalda
Geldim halde
Gelişen sende
Allah’ıma emanet olasın
Masanda örtüyü bulasın
Derdin yerini değil
Yönünü sorarsın
Olacak diye kurarsın
|
Gerçek olayın
düzeyindedir
Bilinç gerçeğin yüzeyindedir
Her kul kendi ölçüsünde bilince sahiptir
Ne az gelen senin
Ne çok gelen başkasının
Genişliğe açılması değildir
Bilinç olumu tamamlıyor ise
Gerçeğe dönüşür
Vergiyi tasarrufun altına alamazsın
Alırsan bulamazsın
Gerçek yaratılışta açıktır
Kul perdelidir
Sır denen
Kainatta değil sendedir
Aynayı aldığında
Nasıl ki kendini görürsün
Kainatı da kendinde bulursun
Bulursun demekten maksat
Perdeleri açarsın
Yani çözersin
Yardım nerden gelir? dendi
Kement attığın yerden
Elini vereni değil
Kement attığın seçtin
Öylece sözden geçtin
Gel dediğim günü şaştın
Selam olsun
Her kulu dilediği şifayı bulsun
Gemiyi limana aldık
Olayı DURGUT’a sorduk:
Kervan yolda oluşur
Dilenen yerde buluşur
Liman söz ile gelişir
Dedi selamını iletti
Niyazımız dilde olsun
Her dileyen hayır bulsun
Geyik yerinde
Güzel serinde kalsın
Cemde canan oluşur
Sevgiliyi biliriz
Her kulundan alırız
Oynayan sensin deriz
Dağılan toplanır
Birbirine eklenir
Şifa yüceden beklenir
Ayranı bol verin
Çevreyi sakin tutun
Geçicidir
Gemiyi limana getiren
Yerini size bildiren
Elbet yolumuzu buldurandır
Allah’ıma emanet olunuz
Allah’a ısmarladık
Lailahe İllallah Muhammedür Resulullah |