MEVLÂNA’yım ben!

Yuvamız YUNUS’a da söz verir
Her gelende yüklü sevgi bulur
Selam olsun
Koyun ile kuzuda
Yumuşak huyu görsün

Görgüyü değil bilgiyi dene
Geçmiş olan üç sene
Yapıya kumu vermiş
Yolunu dileyene
Gönülde postu sermiş

Dökülen yapraktan değil
Dikilen kökten alacağını bekle
Durmayı değil
Bilgine yürümeyi ekle

Koruyucu denilen
Bildiğine katılan değil
Bilgisini sana ekleyendir
Konuk gelse
Derdim dese
Gönülden almazsın. YM
Varlığını bildirmez
Gölgesini göstermez
Çağıranı susturmaz

ABDULLAH’ı dilesen
Gerçeği beklesen
Nur yerini verirdi
Nur gözünü bürürdü
Nur gönlünü korurdu
Diledim dertten derdi silmeden dersin
Dilden gönüle verdik
Gönülde genişliği gördük
Cümlesine sorduk;
Benliği mi verelim?
Benliği mi silelim?
Sorulan benliğe verelim dedi
ABDULLAH benliği silelim dedi
 

EYYÜB ÜL ENSARİ
Elbet ABDULLAH’tır adı
Köşk değil aşk diledi
Aşkı cümlede buldu
Gönlünde dumanı sildi
Sana elini verdi

Çam ağacı eskise
Yerine yeşil verir
Her ağacın yanında
Her yıl yenisi ürür
Öylece dağda yerde
Çam ormanı bürür

Bildik gördük diyelim
Gördük sevdik gülelim
Bilgimizi cümleye yayalım
Sen bilmezsin demeden
Kul gönlünü kırmadan

Gerçek gönül yapında
Sevgi olsun kapında
Can can ile oluşur
Can kan ile gelişir
Her oluşan
Bilen ile halleşir
Selam olsun
Niyet ile niyaza durulsun
Allah’ım denilsin
Yardım beklensin


Allah’a ısmarladık

Lailahe İllallah Muhammedür Resulullah


Sözlü Tebliğ (08.06.79)

Kervan yürür bilene
Köyün nerede? diyene