MEVLÂNA’yım ben!

Kuyuya ses vermezsen
Yoldan tozu silemezsin
Duymayı dilersen
Doymayı dene
Kuyuya verdiğin ses sana gelir
Duymana yardımcı olur
Umulan yol yakındır
Kemer dar gelmez
Doğan gün sarmaz
Kapı açık gelene
Gönül açık bilene

Koyun kuzu meleşir
Günde kulu gülüşür
Her gün bir çay bardağı
Papatya suyu içiniz

Kapı kulu olmadık
Kulu köle bilmedik
Hak yolundan kalmadık
Cümleyi gönülden silmedik
Solan gülü sormadık
Silen kulu sarmadık
Kusur hata görmedik
Benim senin demedik
Geldik O’ndan
Bulduk O’nu
Döndük O’na

Kum, soğukta
Yazda, toprağa basarsın
Kaşık elde doludur
Kul nasibe bağlıdır
Gelen giden sevilir
Her kulunda sayılır

Dünden verdik geleni
Her derdine soranı
Bil gönlüne sereni
Gölde balık avlama
Derya sana açıktır
Kötü diye belleme
Doyum senden gerçektir
Huyundan duman alırsın
Soya sözün verirsin
Gölge silinir
Güneş görülür
Aymayı bilecek
Dost düğümü çözecek
Kuyu duman veremez
Yanına gelir göremez
Senden alır sana verir
Kucak açılır gerçek çözülür
Açık gelen yoldadır
Gönül söyler kuldadır
Komşu olmaz dersen
Kumun yolu Hak’tadır
 

O gün geldi diyelim
Olmuş meyve yiyelim
Şükür Allah diyelim
Akan suyu durdurmasın
Donuk buzu kırdırmasın
Yerini vereni bilen
Arkamı döndüm diyen
Olaydan üzüntü almasın
Taze meyve
Sunulduğunda yenmezse
Kurusu elde gezer
Kul ağaç dikeyim derse
Önce toprağı kazar
Kökünü dikti isen
Susuz bırakma
Bıraktı isen
Olandan şikayet etme
Geçici olanın derdine düşme
Sakın yeterli deyip taşma
Gün götürür gün getirir
Allah’ıma emanet olunuz

Desti elde şaşma
Söz geldi deyip taşma
Asla şüpheye düşme
Allah’a ısmarladık

(İki canın ulusunun kimler olduğu sorulur)

SARI SALTUK
LALELİ

Gül ağacı aranır
Çölde kum taranır
YAKUP Aleyhisselam’dan
Selam gelir
Kayık denize iner
Kayıkçı dilediği yerde döner
Adını vereni bilelim
Yerini gönülde bulalım
Adını veren kim?
Anası


Allah’a ısmarladık

Lailahe İllallah Muhammedür Resulullah