MEVLÂNA’yım ben!

Güzellik heveste değil nefestedir
Güzellik gölgede değil güneştedir
Her adımda övünen
Her duruşta dövünür

OMAR der ki;
Atını ağaca bağlayan
Uykuda aydın rüya görür
Atını çayıra salan
Uykuda korkuda kalandır

Adımda günü sayalım
Her verilen sesi duyalım
Ayağın gidişidir
Günlere açılışıdır
Vergimiz açık ise
Aldığımız bilinendir

Dağda yemiş topladım
Hak’tan nasip bekledim
Alanla vereni
Birbirine ekledim
Vuran, kıran
Bilmeyene sorandır
Tozdan dumandan alandır dedi
SARI ANA selamladı

Ak günden yorum alan
Kara gün demesin
Olaya düzensiz diye
Söz etmesin
Doyum yerini bulur
Huyu havada kalır
Gayret yerden göğe
Dumanı dağıtır
Kul severse eğitir
Yamayı ele alalım
Dünyaya öyle bakalım

Kar yağarken
Ses örtülür
Yağmur yağarken
Ses dürtülür
Ne var ki
Yağmurda da, karda da
Toprak dilediğini alır
Elbet bereketi
Güzde dilenen olur
Derman dileyen
Hak’tan bekleyen
Elbet nasibini alır
Ne var ki
Dilenen güzde olur
 

Sütü içen
Darlığa düşmeden gelişmez
Gölgede kalışı
Aramıza duman koyuştandır
Geldik bildik diyelim
Tatlı üzüm yiyelim
Güzde yolu bilelim
Elele gülelim

Vakit yerini verir
Seven kendini bulur
Yaprak yumuşak olur
Kendinde Dost’u görür
Hay diyelim
Yaprak olsun diye
Niyaza duralım
Her gün bir tespih
Gül diyelim
Gülden sevap dileyelim
Allah’ıma emanet olunuz
Kuru kumda ayağını tut
Akşam yatmadan önce
Yaprak yaprak marul ye
Allah’a ısmarladık

Yerden aldığın
Dünya nasibi
Sudan aldığın
Mana nasibi
Havadan aldığın
Yumuşak günün
İki alemin nasibi
Kulun sevindiği gün
Yumuşak gündür
Allah’ıma emanet olunuz dedi
SARI ANA yürüdü

Gerçeğe dönüşün
Ateş iken sönüşün
Bilindiği yerde
LOKMAN HEKİM anılır
Yardımcısı LOKMAN’dır

Gemiye bineyim diyen
Attan ata atlayacak
Kalan değil
Gelen nasibi toplayacak
Kemer belden düşmez
Niyazı asla şaşamaz

Allah’a ısmarladık

Lailahe İllallah Muhammedür Resulullah