MEVLÂNA’yım ben!

Kuyuya eğilmeden yürüyecek
Kendine geleni yerinde bilecek
Cümlenize selam olsun
Dost kapısı açık kalsın

Katı yerde yatırın
Yerden göğe niyaz eden ile
Elini tutanı bildiğin günden
Şifasına el atayım
Dediğin güne kadar geldik
Dayandığı kadar verilsin dedik
Soyunduğu yerde sahibini bulacak
Allah’ım senden diyecek
Konuk gelenin
YUNUS’a diyeceği nedir?

(Konuk gelenden kim kastediliyor?)
Yavrunun babası

YUNUS’um geldim
Her yerde vereni gördüm
Vardığı yer O’ndandır
Elini elime aldım
Eyvallah
Eskiyeni bilmedim
Güzel çirkin bölmedim
Yerden gelen
Yerden olandır dedim
Yavrunun şifasına
Niyazda durdum
Kundak yarası değil
Yerden aldığına
Kemikte bulduğuna geldi
Dost kapısı açıldı
Girdiğin günden
Sayıya verildi
YUNUS ile elele
Cümlenizde hal dile
Sözü ile geleceğiz
Özü ile bileceğiz diyesin
MEVLÂNA’nın yolunda
YUNUS’un kolunda
Kayguları sileceğiz dedi
YUNUS’um selamladı yürüdü
 

 

Altı gömlek sayarsan
Altı mendil koyarsan
Yerden geleni sileceksin
Yoğurt bal yedirin
Kemeri belden çıkarın
Koyun postuna oturtun
Yün olsun
Bedendeki devreyi
Kolay sağlasın
Allah’ıma emanet olunuz

Dost elinden dedik ya
Kendine değil
Kendinde olana bak
Kendinde olanı bilenin
Güneşi gönlündedir
Yakmaz dediğin
Bedene bakmaz
Çünkü beden
Öyle imtihanlardan geçti ki
Gönlünde güneş açtı
Kainatta her zerreyi gördü
En güzeli seçti
Allah’ım senden razı olsun
Alacağın görevde
Yerini bildirsin

Seherde yer gören
Seferde tur alır
Kâbe’de gönlü kalır
Alan bilen sendedir
Zengin fakir kapında
Allah’ım razı olsun
Verdiğine bin katsın


Allah’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah