MEVLÁNA'yım ben!
 
Hasır serdik kumuna
Kulu dertten kurtula
El ele, dil güle
Niyaz ettik olan hale
Cümlenize selam olsun
Sebep Tanrı’dan densin

Demde duvar örülür
Şifa duvarın ardında görülür
Altı bardak su alsın
Bir kamışa koysun
OMAR der ki;
Verdiğine ördüğüne
Cümle kulu gördüğüne
İman ettik; güvendik
Rabb’im sana dayandık
Dost kapısı açsın, desin ki;
Bol üzüm yiyeceğim
Her üzüm tanesinden
Şifamı alacağım
Naneyi üç demet kaynatsın
Altı bardak suya katsın
Her öğünde içsin
Yerden göğe inandığı adı ile
Kendine gelsin
Hay diye diye
Niyazına geleni bilsin
Asla şüphe etmesin
Kumdan gelen her adımda
Yemen’in emrine uysun dedi
OMAR selamladı

Kuma ayak koysun
Bol kekik içsin
Zeytin yaprağını kaynatsın
Sabah akşam içsin bir bardak

Kaynayan her tencere
Ateş bittiğinde durulur
Kuşağında uyum var
Niyazında doyum var dedi
BEHLÜL’üm sözü aldı:
 

Dört duvardan ararsın
Bir duvarda durursun
Sırtına yükü vurursun
Kovalayan kaçanı görür
Kaçan kendini korur
Giydiğin fistan ile
Arayan seni bulur dedi
BEHLÜL’üm selamladı

Bayramın günü gelmeden
Yeni fistan giyemem
Oruç günü bitmeden
Ne verdiyse yiyemem dersin
Yemediğine yediğini katarsın
Elden geleni gönülde tutarsın
Allah’ım razı olsun
Yolunda gönlünü verene
Niyazı karşı gelsin dedi
MERKEZ’im sözü aldı:

Susam yedim şifa dedim
Yağını sürdüm nema dedim
Bildiğim bilmediğim her öğütte
Rabb’imin adını buldum dedi
MERKEZ’im selamladı

RABİA ile gelen
Her sözün külfeti alana
Himmeti bilenedir
Zahmetini yüklendik
Rahmeti ile paklandık
Dost olmayandan saklandık dedi
RABİA selamladı


ALLAH’ıma emanet olunuz
ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah