MEVLÁNA'yım ben!
 
Kevser Şarabı olsun
Kulu halinde bulsun
Sevgi ile dolsun
Rabb’imden geleni bilsin
Selam ile geldik söze
Dost kapısı açdık size

Yollardan aradıysak
Uzun saçı taradıysak
Gemiye niyet kurduğumuzdandır dedi
YUNUS’um sözü aldı:

Beklediğim gün güzel
Sakladığım konu özel
Bir bir aradım Yar adına
Bir bir sordum Hak adına
Geldin de, aradığın kapıyı buldun da
Kaygudan uzak kaldın dediler
YUNUS’a gönül huzuru verdiler dedi
YUNUS’um selamladı

Boşluğa söz vermeyiz
Gereksiz olanı görmeyiz
Aldığımız her konuyu bilir de
Sormayanın önüne sermeyiz dedi
PİR SULTAN ABDAL sözü aldı:

Soyunduk gerçeğin bilimine
Yerde gökteki ilimine
Soğuk sıcak derlerse şaşarım
Hak sözünü bilmeyene
Allah birdir der, öfke ile taşarım
Sevgimin ölçüsünü sorsalar
Akan sular gibi coşarım
Ayağımda izi var
Kulağımda sözü var
Toprağımda dizi var dedi
PİR SULTAN ABDAL selamladı

Somun aldık yiyelim
Şükür verdiğine diyelim
Altın güğüm dost elinde
Suyumuz akar selinde dedi
RABİA sözü aldı:

Soylu gelsin sözün alsın
Dost elinden izin olsun
Tas ile gelene gülü versin
Yemen’den gelen söze Haktan desin
Gönlüne huzur katsın
Yuvanın sahibine. Eşine
Yediği her lokmada
Soydan geleni bilir
Değirmene akan suyu görür
Selam olsun
Yerden aldığını
Sevgi ile bulduğuna saysın dedi
RABİA selamladı

Dağlara çıkan gördüğüne sevinir
Adım adım geldim diye övünür
Selam olsun gelene
Selam olsun yerden göğe
Gerçeğini bulana dedi
EYYÜB’üm sözü aldı:

Akdeve ile selamlaştık
Sahabe ile helallaştık
Her sorunda Haktan geldi dedik
Yerden gökten aldığımıza
Günün konusunda
Huzura vardığımıza kararlaştırdık

Dağlar sana yol verir, Dost elini aldıysa
Yollar sana açılır, Dost halini bulduysa
Gönlünden aldığına selam ver
Aşkı rengini verdiyse
Dumanını asla gittiğin yere götürme
Bildiğin gerçeği dilinde bitirme dedi
EYYÜB’üm selamladı

Mevlâna'yım!..

Doğduğum günden bildim
Yolumuza talip oldum
Meydan kurulsun
Nefis kırılsın dediler
Yemen’den gelen her söze
Saygı duydular dedik te
Dost sofrasına öyle oturduk
Her dileyene dilediği aşı pişirdik
Çevreye gönlümüzden muhabbet dağıttık
Cümleye
 

Hummalı olmadıkça
Toprağı ekemezsin
Sabırlı olmadıkça
Ektiğini biçemezsin
Rabb’im rahmetini vermediyse
Bir damla suyu dökemezsin
Ne verdiyse o görülür
Toprak öyle sürülür
Ekin alana serilir dedi
HACI BEKTAŞ sözü aldı:

Meydan’da toplandık
Devreye dolandık
Sevgisine dolandık
Sonsuz şükür Allah’ım dedik
Nasibimiz olana katlandık
Katlanmaktan maksat;
Tevazu, edep, muhabbet
Hepsini bir araya getirip
Gönlünü sadece gerçeğe adamak dedi
HACI BEKTAŞ selamladı

Mevlâna'yım!..

Meyhaneyi arayan
Her sorduğundan
Nasibi kadar alır
Kapıya geldiği anda
Kendinde olanı bulur

PİR SULTAN ABDAL;
Yağmur yağsa göle gelse
Gölde balıklar bilse der de
Halik’in var ettiğini gördüğünden
Sorguya düşer, karıncanın aldığına şaşar
Her yarattığı Rabb’imin gözetimindedir
Kayguya ne hacet? der
Kendinden kendine selam verir

Meyhane dedik
Gönlüne geldik
Kevser Şarabı’nı yuvana sunduk
Meydan açıktır kayguyu silelim
Atılan her adıma geleni sevelim

Dost olduysak, dilimizden
Resulü’ne benzer halimizden
Araba yol alacak
Tekerleği dönecek
Yerden göğe her elini tutan bilecek
Kim olursa olsun selamsız kalmasın

Allah’ıma emanet olunuz
Umduğunuz güzeli
Hak sözünde bulunuz
Sevabına niyet kurduk
Günahları siliniz
Günahı silmek kulun elinde mi? denilir
Hakk’a yöneldi isen
Tövbeni bildi isen
Günahını kendin silmiş olursun
Rahim ve Rahman olan Allah’ım
O’nun ile olanın
O’nu her an ananın
Gönül ile, dil ile
Elindeki gül ile günahını siler
Sevabı ile günahını örter

Dost oldum, Dost bildim diyen her kuluna


ALLAH’ıma emanet olunuz
ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah