MEVLÂNA’yım ben!

Geldim, müsait meydan gördüm
Yuva’yı yoldan
Kulu elden ayırmadım
Olayı kötüye yormadım
Üzüntü yersiz
Yumak yetersiz
Olan, münasip günün olayı

Ömür, alnına yazılan
Denmesin; Öyle mi?, Böyle mi?
Ömür olaydı
Allah’ım o yolu açardı
Öyle değil.
Ölüm, doğum dengeli
Hesabı Allah’ımdan belgeli
Kula düşmez

Sözün söze faydası;
Açılmasında, kulun uyanmasında
Kundak olunca
Bebek doğunca
Gününce sarılır
Günün doluşunda
Kundağından çıkarılır
Kundaktan çıkan bebek
Çocukluğa yürür, ele gelir
Sözün de söze gelişi öyledir
Doğar dürülür, gününde açılır

Gümüşü geçelim
Seçtiğimiz yola girelim
Yolumuzda gülleri derelim
Diyelim; Ya Allah
Cümle sevgililere Eyvallah
Selamlamak; Allah’ımın adına yola çıkmak

Yapraktan yeşili
Yumaktan yumuşağı
Kaderden yolunu bulanı severiz
Yuyanı alana
Mümin yolun bulana
Yuvasına geldik

OMAR der ki;
Yuva’nın havasına
Kulun kaygusu karışmasın
Duman olmasın
Kul bunalmasın
Olay kapansın
Çok uzamasın
YUNUS’um der ki;
Yuva’yı hoş bulduk
Huzur dedik, cümlemiz geldik
Geldik gördük
Yol dedik sorduk
Olaya el koyduk, boş gördük

Kul hatasız olmaz
Gönül kırmazsan
Doğrudan şaşmazsan, affedilirsin
Mümin olmuşsun
Yolu bulmuşsun
Rehber almışsın
Hata mı sorarsın?

OMAR der ki;
Sebep olana Allah sundursun
Kötülükten ayırsın
GARİB sen hoşsun
Sabır yuvana selamet getirir
Buldun, mümin kul oldun
Samanyolu’ndan nasip aldın
Yıldızlar kümesi
Mümin kulun hazinesi.
GARİB? dersen
Ondan kuvvet geçmez
Eli elimde, kuşun tüyünde
Niye yorulsun?
Yolunu bulmuş
Vazife almış niye yerinsin?
Yerini hazırlamış
Mertebesini almış niye üzülsün?

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah