MEVLÂNA’yım ben!

Yoldan yumağı gördüm
Suyumu verdim
Olmuşun yolunu
Gününde elini
Havada yelini
YM dersen
Yolunu gününe eklersen
Huzuru bulursun
Düşünmeye ne hacet, açık dedim
Gününe uydurursan elini, ferahlarsın
Havaya uydurursan değirmenini
Suyunu alırsın
Almayı vermeyi boş sayma
Ağızdan çıkan her sözü
Hoş sanma
Yeter ki dokunmasın
Kulu incitmesin

Ağızda olan dişin
Eline aldın aşın
Yersin ezersin
Çiğnedim dersin
Maniyi açarsın
Yutmaya bakarsın
Yutmak kolay
Mideye atmak kolay
Zor olan hazmı
Söz de öyledir
Söylemek kolay
Ağızdan çıkar
Yutması kolay
İtmeye bakar
Hazmı zor
Onun için;
Ağızdan çıkana dikkat etmeli
Kul gönlü kırmamalı
Sözümü kula değil
Cemiyete söyledim

Sevgim cümleye çok
Ne var ki,
Yanımız yönümüze yakın olana
Bir başka sevgimiz var
Seven kul cümleyi sever
Amma evlatlarını bir başka sever
Bizim de sevgimiz öyle
Sizi ben değil
Gönülleriniz kayırır
Yolunu ayırır
Meyve yesek
Yemiş desek tadını alsak
Severiz meyveyi deriz

Mum ışığı az deme
Gücü kadar verir
Güneşin ışığı çok deme
Yüce’den gelir
Boyuna göre işi olur
Vazifenin küçüğü büyüğü olmaz

Meyve dedik, sözü geçtik
Bu mudur? demeyin
Sevmeden de yiyin dedim
Dünyaya boş verilmez
Hepsinin sebebi vardır
Yenilmesinin hikmeti vardır
 

Günün kulu elden değil
Haptan alır gıdayı
Öyle bulur şifayı sözde
Yesin hasını
Ağaçtan meyvesini
Hastayım demesin
Uzun ömürlü olsun
Yanılmayın,
Ömür uzunluğundan maksat
Sıhhatli huzurlu günlerdir
Yoksa yumağın ölçüsü değişmez
Ömür, neşeli gün
Duanı öyle gün yap
Yoksa çok yaşamak için deme boştur
Uzasa ne dilersin?
O da geçer bilesin
Mumun ışığı kadar vazife alsan, sevin

Mümin isen yola gel
Sevdi isen kola gel
Kalem tutan ele gel
Gönülden yumuşadın
Üstüne alındın
Dediğimi, suyumdan alan cümleye dedim

Gelenler hayır verdi
Gelmeden önce
Dünyadan göçtü
Yatağından yumağını bitirdi, gitti
Alemini değiştirdi
Umduğundan öteye çıktı
Pek çok yüceye
Allah’ına vardı, vazife aldı
Dünyaya döndü
Ağaya bedenli göründü
Suyuna bereket verdi
Kimdir? dersin
Gönül zenginliği çok
Adı dünyaca yok
Yanılmayın,
Adı var, tanınmış değil
Gönül ölçüsü çok yüksek
Gelişe ‘Hayır’ de
SALİH kulu tanı
Kendi de adı da SALİH
YUNUS, öbürünün adı
YUNUS EMRE değil
Onun değerinde
Allah’ımın katında
Öbürünün sözü değil özü gerek
Yapmış dünya yapısı
Açmış ahiret kapısı

Yumuşak olmak
Yola girmekle olur
Yola girmek
Allah’ımın yarattığını
Sevmekle olur
Sevgimize ölçü yok
Şükür Allah’ım
Kulun yanılanı fakir Allah’ım
Gönül fakiri
 

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah