MEVLÂNA’yım ben!

Gözleyen görür, neyi?
Beklediğini
Bekleyen bulur, neyi?
Aradığını
Geceden söz edildi
Hak mı? diye soruldu
Dedim, gözlediğini alırsın
Sen o yolu gözledin mi?
Gelse diye bekledin mi?
Hayır, değil mi?
Sana geldi misafir oldu
Misafirliği bitti, yoluna gitti
Her gelen misafirin ardından
Sen de gider misin?
Yoksa kendi yolunu
Mantığına göre kurar mısın?
Bu da öyle
Misafire kusur ettim mi? deme
Misafirin aldığı kendi nasibidir
Maddi manevi Ç’a.

Seni daha önce ikaz ettim
Sözümü alamadın
Ne var ki,
İmtihanını veremediğin mevzuda
Daha çok çalışma imkanını bulursun
Çünkü kul olanın böyle olaylarla
Sık sık karşılaşması mümkündür
Ufak hatalar büyüğün önleyicisidir
O yolda çalışan
Büyüğüne hazır olur
Olmasın, desem de olur
Dünyada imtihan
Her kulun yoludur
Kalender olanın
İmtihanı kolay geçer
Niyazın sözü edilmez
Münakaşası olmaz
Kulun kula sözü düşmez
Allah’ımın adına mürşidim diyenin
Destisini göstermesi
Şarabını dağıtması gereklidir
Yumuşak yol buldum
Gel seni de ileteyim diyene de ki;
Senin gidişini görmedim ki
Hakk’ın sırrına ermedim ki
Sende sen olanı bileyim
Sende sen olanı bana göster ki
Seni bileyim
Kulun sözüne söz katmam
Ne var ki,
Gecenin sözünü kula mal etmem
Alınana, sana değil demem
Orada dedim, suyunu verdiğimi
Kulun yanlışını açma
Gönlünü kırma
Bildiği onda kalsın
Yolunu diledin
Dileğince aldın
Her kapıyı yokladın. N’ye.
Yine aynı meydana döndün
 

Gömdüğün, toprağın olmaz
Yine sana döner
Gönülde yakılmayan ateş söner

Sözümü oğula deyim
ADEM’den söz edeyim
Geldik düze, vardık size
Gemiyi alan, dümene duran kim?
Gemiyi yöneten
Kaptan olduğu bilinir
Ne var ki,
Çımacı da vazifelidir
O da der ki;
Ben olmasam, gemi yürümez
Bende ne var ki? Alemler denir
Dönüşten söz edilir
Beden dünyaya aittir
Ruh kâinatta dolaşır
Elbet bedenlenmez
Daha önce dedim ya
Ruh kafesten bir defa çıkar

Çamın verdiğini küçük görürsün
Bedenine yakıştıramazsın
Yakışanı sen bileydin
Dünyaya gelişin önemi kalmazdı

Suyun akışı
Kulun bakışına göredir dedim
Kul vardır enginliği arar
Kul vardır zenginliği arar
Neyin engini?
Neyin zengini? deme
Suyu görür;
Küçük bu su der
Büyüğünü arar
Unutur ki o su büyüğün koludur
Ona uysa, suyu bilse
Büyüğüne varır
Suyu gördüğü halde
Su olduğunu bildiği halde
Yolunu çevirir
Suyu gördükte
Küçük büyük demeyelim
Akan suya uyalım
Daha önce dedim
Duran suyu geç
Duran su seni götürmez
Dilediğin yere vardırmaz
Ne var ki, o da sudur
Ateşini söndürür
Su buldum diye sevindirir
Ne var ki,
Yürüyüşe faydası olmaz
Çünkü aşk kulu durdurmaz


ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah