MEVLÂNA’yım ben!

Hususi olan her olay
Merbutiyete bağlanır
Aynaya güler yüz ile bakılır
Dünyayı ne silersin, ne geçersin
Ne de dayanılmaz dersin
Her olayın geçişine
Günü geçmiş gazete gibi bakarsın
Meyveyi dikenin
Gününü geçirenin
Her meyve mevsiminde adı anılır

Suyun aktığı yere kul toplanır
Yumağına düğüm gerekmez
Çünkü kul dolanmaya bırakmaz
Allah’ım adına der
Her olayı Allah’ım adıyla çözer
Elbet günün konusu düğümlenmez
Düğüm kopmaz
Gerçeği düşünelim
Ne gitmeyi düşünür
Ne kalmaktan korkar
Ne aç kalır

Muzaffer olmak için
Kendine değil Allah’ına güvenmen şarttır
Yenik düşsen bile
Hak olana uyman şarttır
Madem ki yeniksin
Galip olana uyacaksın
Dediğine Eyvallah diyeceksin

Gözünü Meydan yerine açmak
Her kulun gücü değildir
Gözünü Meydan yerinde açmak
Allah’ın lütfudur

Denize açılan
Karşı tarafa geçeyim diyendir
Yol bulursan, nasip alırsan
Gönülden geçmeyi dilersen

Ocağı yakan
Aş pişireyim, beden ısıtayım der
El değdirirse yanar
Allah’ım kararını aşan kuluna
Zararını gösterir
Her olayı tatlıya bağla ki tadını alasın
Güne aydın çıkasın

Serdar niye güçlüdür
Esastan çıkmayalım
Mana o kadar açık ki
Dar; 'Gelen sergi' demektir
Sergiden maksat
Sebze meyve sergisi değil
Kahramanlık sergisi
Serdar;
Birçok kahramanların
Sergisini kuran,
Onlara baş olan
 

Yanlışlık yapmanıza izin verilmez ki
Kulun sevgisine terazi vurulmaz ki
Katıksız ekmek yer misin? dersen
Suyu da katık ederim derim
Gelenin, kimliği değil
Dostluğu gereklidir kula
Her kul için söylenir
Dostluk; dünya ile ölçüsü olamayan
Bir kelime ile içine
Dünyayı alamayan bir bağdır

Ayvayı yerken çok çiğnersin
Midene oturmasın diye
Sütü içersin
Mideni tedavi etsin diye
Ne çiğnemek
Ne mideyi yormak gerekmez
Ayvayı çiğnemek,
Senin dostluğun.
Sütü içebilmek,
Karşılıklı dostluktur.
Ne sen ona emek verirsin
Ne o sana

Ya nasip dersen
Denize olta atarsan
Geleni küçümseme

Morun yeşile söz edişidir
Cümle renklerin dünyayı süsleyişidir
Maviyi NUMAN’a danıştım
Renklerin başucu dedi
Cümle renkleri etrafa serdi
Yeşil rengi çatıya gerdi
Yıldızlara renk kattı
Müsait günde onu da veririz

Asmaya yaprak veren
Üzümü erdiren
Sabrını ölçendir
Elbet yerinde olur
Kalanın yerine kum, çukur gelir
Kumun verdiği kulun açtığıdır
Yol açarsan yol olur
Çukur açarsan su gelir
Allah’ım her olayı
Kulu için oldurur
Hayır kapısını açtırır
Allah’ımın yazısı
Dönük olmayan kulunu korur

Uygundur dersen
Uygundur derim
Uymaktır asıl olan
Yoksa ‘Olur’ denilen
Zaten senin çok önce yazılan kaderindir


ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah