MEVLÂNA’yım ben!

Gidenle yazıya verilen
Sohbetin özüdür
Verileni dedim
Çelebi’ye söyledim
Gönülden aldığı gibi yürüsün
Dünya kaygusu
Allah’ımı unutturmasın
Unuttuğun, dünya gailesi olsun
Çünkü sen dünyayı deremezsin
Amma dünya seni dürer

Yoğurt yediğin
Mideni dinlendirdiğindir
Süt içtiğin
Duvarını sıvadığındır
Muhallebi,
Mide yollarına hizmettir
Hepsinden yemeli
Bedeni dinlendirmeli
Amelin;
Bedenle ruhunu da
Dinlendirmek olsun
Dayandığın dumansız duvar olsun ki
Bedenine sıvanmasın

Aydın olan her kul
Aydın yolu açar
Aydın olan kul
Karanlıktan kaçar
Aymayı bilen
Karanlığa girmez
Girmez, çünkü olaylara
Şüphe ile bakmaz ve
Ruhunu karartmaz
Yorgunluk bedenedir
Bedensiz var olana değil
Bedenden kurtulan
Sanmayın örtülür
Duamız, toprak altına girene değil
Bedensiz aramızda dolaşana olsun

Oymayı aldığın günden
İşler durursun
Danıştığın gibi
Gözler durursun
Yuva’ya gelenle
Gezer durursun
Gölgeyi, yorgunluğu dinlendirir diye seçersin
Günün geçsin diye değil
Her gidilen yolun
Yorgunluğu olur elbet
Gün geçsin
Ağaç gölgesini
Yalnız bana versin demezsin
Gördüğün, aldığın yolun neticesidir

Doğusunu bildiğin
Doğuş değil, doğu
Kâbe’ye yakın dediğin alındı
Götüren, olacaktan haber veren
Kâbe’de yolunu bekleyen, Hz.ALİ
Ona, yolunu değil elini verdi
Onu tatmak
Nasibi olan
Ağızda tadı eksik olmasın diye
Yolunu O'na bağlar
 

Kapın Allah’ıma açık
Bağlamaya hacet yok
Sorgunun yolunu
Sergiye vermek
Ağızdan geleni
Ele almaya benzer
Elde dilendiği şekle konur
Sayısı ne sende ne bende
Veren Yüce’de

Gönül sohbete susar
Sohbet geceyi açar
Karanlığı örter
Alacağım dersen
Sohbet sanma çok verir
Gün geçireyim dersen
Boş geçer
Bağlantı, Allah’ıma olsun
Sohbet karanlığı örtsün

Saray diledin
Yaptırayım dedin
Sarayın taşını toprağını tanzimdir
Onu ancak düzene kul koyar
Malzemeyi kuldan bekleme

Aşk yolunu veririm
Sizleri yetiştiririm
Görmeye değil
Varmaya layık oldun mu?
Nasıl olsa görürsün
Cemalini görmek
Lütfuna layık olmaktır
Lütfunu dile
O'na layık olmaya çalış ki
Varanda göresin
Yolunu sükunet ile yürü
Yerden toprağı alayım
Ayağımı hızlı tutayım deme
Adım adım yürü ki
Sağlam basasın
Sorulan, koşuya çıkmaya benzer
Her koşuya çıkan varamaz, zorlamadır
Allah’ıma zor yapılmaz
Zamansız görgü dilenmez
Senin verdiğin kadar
Sana da verilir
Senin verdiğin nedir?
Senin olan aşkındır

LOKMAN der ki;
Yolumu alanla
Elimi bilen
Gönüle huzuru koydu


ALLAH’ıma emanet olunuz
ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah