MEVLÂNA’yım ben!

Münasip olan yolun yolcuları
Amade kolcuları
Nadan olmayın,
Yadan demeyin
Kul yoluna ölçü vurmayın
Sunduğumu alana
Canımın uyduğunu bilene
Yolumun gidişine uyana da
Uymayana da derim
Uyanı niyetinden
Uymayanı diyetinden bilirim

Olmasını dilersek
Allah’ım versin dersek
Olacağı bilinsin
Aramızda dünya sarhoşu yok
Hepimiz olgun, dolgun
Sarhoşluk;
Yolumuzun gidişine
Cananımı buluşuna göredir
Sudan yol açtık
Geçtik yürüdük
Önce çağladık
Sonra durulduk
Yolumuzu yürüdük
Dilediğimiz asmanın köküne
Postumuzu serdik
İndiğimiz yer
Vardığımızın neticesidir
Asma;
Kula Allah’ımın aşkını veren
Şarabın yetiştiği köktür
Şarap yetişir mi? dersen
Kulun yetişmesi misalidir
Şarabın erişmesi
Misket, kokusunu ham iken verir
Onun kökü öyle ayrılır
 

Olgunluk kökten olursa
Verimi küçükten olur
Aşılama geç verir
Yemişin oluşu güzeldir
Yaşamayı, Allah vergisi diye sevin
Gün geçesiye değil
Her günün ayrı güzelliğini görün
Hataya değil atâya bakın
Büyük; yaş büyüğü değil gönül büyüğü
Sedef tahtta olsan
Gönülü dumana boğsan ne görürsün?
Elinde baston tutsan
Eğilip güle baksan
Renginden kokusundan
Gönüle atsan, güzelliğe varırsın
Günüm hoş geçti dersin
Zeytinin ulusunu düşün
Meyve vermese de
Gölgesine kul sığınsa yabana mıdır?
Almayı vermeyi bilmeli
Güzelliği her devre görmeli

Orayla buranın yakınlığı beden farkıdır
Bedeni silksen, yanımdasın
Suyum akarken
Kullar içerken beraberiz
Deryayı geçmeye adım mı gerek?
Yüce’ye varmaya yardım mı gerek?
Her kul gönlünce varır
Ben yol gösteririm
Vazifem budur


ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah