10 OCAK 1971


MEVLÂNA’yım ben!

Almayı dilediğin
Vermeyi sorduğun günden
Müsaade alındı
Olmasını dilediğini
Olur desem, sözde kalır
Yaprak düşer yerde kalır
Mantık direnir
Gönül elenir
Sebep Allah’ımdan gelir
Yolun münasibini bulmak
Kulun elindedir

Eğilmem deme
Zaten, kulun kula eğilmesi yaraşmaz
Allah’ıma hepimizin boynu eğik
Meşale olsa, yoluna dursa
Selamını esirgeme
Ne var ki
Kulun önünde eğilme

Olacağa geleceğe yol açık
Geçeni söz etme
Söze söz katma
Geçeni unutmak için
Hayırla anmak için
Geleceğe umutlu ol ki
Dumanı silesin
Gönüle kainatı koy ki
Sevmeyi bilesin
Almayı değil vermeye çalış ki
Sendeki kaynasın
 



Beklesinler, görsünler
Sorsunlar, öğrensinler
Neticeyi bulsunlar

Hatır saymak güzeldir
Deme; Beni de saysınlar
Saymasa ne gerek?
Ne senin sıran bozulur
Ne gönül yuvan yıkılır

Sevmeyi deyim
Aşkı anlatayım
Aşk, Allah’a götürür
Sevgi, verdiğini bildirir
Allah’ımın verdiğini seversin
Varlığına inandığın gün
Aşkını anlarsın
Tavuk yumurta misali

Gidenin emaneti
Gelenin selametidir
Gittiği gibi gelsin
Gelişte murat alsın
Adına sadık alsın
Er olsun, yumağına uygun eş seçsin

Ordan değil burdan
Elden değil gülden
Sepetten değil sedeften

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah