MEVLÂNA’yım ben!

Hummalı olmadık
Sayıda bulmadık
Aldık kalmadık
Kimden diye sormadık
Vereni bildik
Allah’ımdan dedik
Kaydına sevindik
Geldik cümle ile bir olduk
Cümlenize gelenler ile
Eyvallah dedik

Serde arayan
Gülde bulamaz
Gönülde arayan
Yolundan dönemez
Cümlemiz geldik
Sohbet sofrasını açanlar ile bir olduk
Bir olanları gördük
Arşın ile alınmaz
Ölçü ile bulunmaz

YUNUS’um der ki;
Yol aldım ömür ile
Gönül buldum bir söz ile
Alayım demekle değil
Örülen duvara harç eklemekledir
Duvar dilesen dilemesen örülür
Katılmak ile adın anılır
Gömdüğün her kök
Ağaç olur
Gerçeği arayım
Doğruyu bulayım dersen
Dileyiştir
Ne var ki gerçeğin sana açılacağı an
Hangi andır
Bilmen için
Gönül gözünün açılması
Hak gerçeğin dilenmesi gerekir
Gerçekten maksat
Sırları değildir
Her var olan açıktır
Ne var ki sır sendedir
Zorladığın kapı
Sana ikinci kapıyı gösterir
Orda gücün kesilir

GAMSIZ der ki;
GANİ’den diledim
Gönder Allah’ım dedim
Gönderdi ben aldım
Aldığımı düşündüm
Gönülleri satın alsam
Çok gönüle sahip olsam..
Meğer gönül sevgi ile alınırmış
Madde madde ile değişilirmiş
Neyleyim? dedim
Kuşlara yem diye koydum
Onlar dahi dilemediler
Dileyen alsın
Gönüller benim olsun dedim
Allah’ıma duacı oldum

Senden diledik
Sohbetten aldık dendi
Hayrın oluşu Hak’tandır
Kulun görüşü olaylardan
Elbet hayır Hak’tandır dedi
VELED’im geldi:

Sahrada gidersen
Susuz kalırım deme
Su verenin gelir
Tası ile sunar
Aldık geldik
Selama durduk
Eyvallah cümleye dedi
GEYLANİ selamladı
 

Sohbetin en güzeli
Gönüllerin bağlanışıdır
Yarine ağlanışıdır
Güzelin en güzelini görüşüdür

Yar ile bir olduk
Yar sofrasına oturduk
İçtiğimiz şerbette
Açtığımız sohbette
Şüpheleri sildik
Tek bir olduk dedi
ÇELEBİ selamladı
O’nun adından
Adım anıldı
Adında bir oldu
YM dedi selamladı

Ayını açmadan
Gününü geçmeden
Yönünü seçmeden alamazsın
Aldığını bilemezsin dedi
HACI BAYRAM sohbete girdi:

Gölgede terlemezsin
Terlemezsen bilmezsin
Varsın güneşte kalsın
Kul terledikçe bilsin dedi, yürüdü
Cümlenizi sevgi ile kucakladı

Allah’ım sohbeti açandan
Razı olsun
Cümlede birlik kalsın
Yolun yokuş oluşu
Kulu yorsa da
Çıkışın güzelliğinden
Kendini ayırmasın
Ten sende iken
Can senin midir?
Ten senin ise
Can da senindir
Olmaz dersen
Ten senin ise
Dilediğin gibi sahip ol derim
Nerden neyi ayırır
Dilediğin çehreyi bulursun
Yaşmak giydi isen
Örtünün altında kalmış olursun
Defterin yazısını merak etti isen
Okumaktan aciz kalırsın
Çünkü defter sana açık değildir
Ayağında yemeni yola düşersen
Yürüyüş, ayağın götürdüğü
Çizginin çizildiği yere kadardır
Tedbir alayım
Öteye varayım dersen
Gittiğin yolu harcamış olursun
Mademki gidişi biliriz
Gidişe hazır olmalıyız
 
Eyvallah diyelim
Sohbeti söze bağlayalım


Allah’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah