MEVLÂNA’yım ben!

YM dedik
Cümlenizi selamladık
Yumuşak yoldan
Yolcu bekledik
Kurduğumuz düzende
Hakk’ın elini gördük

Yeminim var dersen
Allah’ımdan af diledikte
Allah’ımın adına
Söz vermem denildikte
Affına yol alır
Gönlüne ferah verir derim

Yer midir gösterir?
Gönül müdür erdirir?
Yerden aldığın
Gönülde erir
Demde buldum
Demde gördüm
Demde erdim
Dem nedir? dersen
Tefekkür
Demden maksat
Mey ile kendinden geçme
Mey olmadan
Kendinden geçersen
Yolunun eri derim

Hoyrat elden çekinme
Yolmasını düşünme
Çünkü niyeti ne olsa
Ameli yazılandır
Kuyunun verdiği
Susuzluktan gelendir

Yaşamak nedir?
Nefes derseniz
Her nefes alanın
Yaşadığı şüphelidir derim
Çünkü yaşamak bilmektir
Ancak bilen yaşar
Bilmeyen ağaçtan farksızdır
Bilen O’ndan gelene uyandır
O yazdı ise en güzel diyendir
Yediği kuru ekmek olsa
Eyvallah diyendir
Yenmeyi değil
Sevmeyi bilenin
Yenilse dahi elini verendir
Bilmediğim çoktur
Bildiğim tektir dersen
Her verenden
Bir söz öğrenirsen
Kârın senindir
Cevher, değeri elinde tutanın değil
Gönlünü O’na uyduranındır

Saydığın her sayıda
Elimde kalanı deme
Eline gelen kalmaz
Bilen saymaz
Daha önce verdim
On dileğinde
Beş verdi ise
Senin hayrına olduğu içindir
Çamda aradığını
Söğütte bulamazsın
Hata ağaçta mıdır?
Kapının her açılışına
Gönlün sebeptir
Yolunun ayıklanan taşına
Sevabın sebeptir
Yolundan dönme
Elmayı dalından koparayım dersen
Beklemesini bil
Ağaç mevcut
Meyve bol
Beklemek niye zor? 
 

Müyesser kulunun katkısına
Kulunun sözünün en açığıdır
Deryadan balık beklersin
Gelene nasibim dersin
Havada kuşu sayarsın
Gelen hayırdır dersin
Olayları neden karanlık yorarsın?
Meyveyi yemeden
Tadına söz etme
Tadına bakmadan
Şeker katma
Tadı yerindedir
Allah’ım cümleden razı olsun
Yardımcı Allah’ımdır
Kulundan bekleme
Ne var ki kuluna dik söz söyleme
Yazdık, çizdik, çözdük
Yenmediğin eli severek okşa
Mayası karılmış
Hamuru yoğrulmuş
Kaderi çizilmiş
İnkar ile başlamış
Hak O’dur demiş
İnkardan Hakk’ı bulmuş
Allah’ım dedikte
O’nu bildikte
Varsın lokmam kuru gelsin
Yeter ki kulunum desin
Ben miyim? dersen
Eyvallah
ŞEMS odur ki;
Yaktığı çerağda
Kaderden ferağ görülür
Aynayı ele alan
Onda kendini gören
Yüzünü Hakk’a dönen
Halkın selameti diye
Kendini silendir
Dönüşün kerameti
Cümlenin selametini...

Cenneti kimindir?
Cehennemi kimedir?
Yumağını saran her kulu cennetini diler
Allah’ım her kulunun dileğini verir
Aymayı bilmeyen olmaz
Cehennem kuluna yazılmaz
Hatırda kalan nedir?
Almadığın değil
Sadece aldığındır
Eyvallah diyelim
Sözü verelim
Aradığın olmazsa
Bulduğuna sevin
Yerini bilmezse
Kaldığına sevin
Olayda aslında hata yok
Niyete uymadı ise
Hayır olduğu için
Yoluna taş serpen
Kendine yolu kapayandır
Açacağın her kapıyı
Gelene de uysun diye düşün
Geçersem yeter deme
Sevgin ile olayları besle
Dumanlı dediğin gününü süsle
Vurmayana vurdu deme
Yumuşak olsun dersen
Sözüne söz katma
Vergiye şüphe ile bakma
Yürümeyen yol almaz
Yürüyen yolda kalmaz
Cümlenize eyvallah diyelim
Uyuşta selameti görelim


Allah’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah