MEVLÂNA’yım ben!

Mümin olan bilir
Yerini gönüllerde alır
Dileyen kulları
Yolumuza gelir
Yol gidiş ile alınır
Söz deyiş ile bilinir
Gönül sevgi ile ölçülür

Gönlünde olanları
Yazına verilenleri
Olumsuz niyetin olduğu görülmez
Allah’ım diyenin
Gölgesine basılmaz
Yerini aldığın
Yolunu bildiğin
Kaderine Hak’tan diye
Razı olduğun bilinir
(?)
Sorulduğu gibi
Olumunda güzel güne
Dönüştüğün görülür
Yazmayı düşündüğünü yaz
Çözmeyi düşündüğünü çöz
Sözünün yerini alacağını
İstese istemese
Çözüme uyacağını görürüz
Gördüğümüzü veririz
Sözünün tek olduğunu bildir
Onurumu onardım
Yerimi yeniye çevirdim de

Aşılmadık yol olmaz
Yürüyen yolda kalmaz
Günahım olur mu? dersen
Yazılana kul karşı gelemez

Destiyi boş taşıyandan değilsin
(?) Oğula!
 

Oymuş dedik, buymuş gördük
Oyumuzu yolunuza verdik
Gelsin gelenler
Dedem diyenler
Kapılar açıla
Nurlar saçıla
Günden güne geçile
Ocaklar yansın
Kazanlar konsun
Aşlar pişsin
Cümle bir olup
Sini başına geçsin
Aymayı bilene
Yolumuz açık
Aymaktan maksat
Onurunu onarmak
Olumum O’ndan demek
Doyumu veresiye
Halimi uyasıya onaylamak

Ermek dileyen
Görgüde arar
Bulmak dileyen
Sevgide arar
Bulmayı dileyen
Kendine döner
Aymak odur
Aynayı kendine çeviren
Er geç görür
Neyi?
Kendini

Allah’ıma emanet olunuz
Her olan O’ndandır biliniz
Her hal ile O’na uyunuz

Allah’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah