MEVLÂNA’yım ben!

Olumsuz yolda deme
Demirde gümüş görme
Gümüşü altın ile bir tutma
Değerine söz edilir
Niyetine değil

Tuyan, olumsuzluğa yer verir
Yerin asla çorak toprak değildir
Verimi yok dersin
Unutma,
Dinlenmiş toprağın mahsulü bereketlidir
Alacağın her lokma alın terinedir
Atacağın her adim, Hakk’ın yolunadır;
Tutacağın her ağaç, gönül kapınadır

Meyhane sana vermez
Sen meyhaneye ver
Vermek; O’na uymaktır
Haline uydurmaktır
Uyumak, yerini almamışadır
 

Örnek olanı bildin
Gönül ile O’na uydun
Seymen dedin boyun kırdın
Nimetine niyet kurdun
Olumsuz mu? dediğin
Aydın güne kapı açar
Her kulu gölgeden geçer
Ne var ki;
Bilenin geçişinde tevekkül
Görenin gözünde tefekkür bulunur
Geçişe öyle uyulur
Geldin geçiyorsun
Aydın güne kapı açıyorsun
Zamanım? deme
Gönlünü aydın güne örtme
Kayguya yer yok

Allah’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah