MEVLÂNA’yım ben!

Konuktan yer mi aldın?
Kendine yol mu buldun?
Nerden aldın?
Nerden verdin?
Olanı nerden sordun?
Konuk değil demde oluşan
Kanıt değil günde buluşan

Sudan yol alan
Sudan yol bulur
Kendini bulana
Kanıt kendidir
Yumuşak yapıya
Sert kapı vermez
Yaprağı seven
Kökünü silmez
Ömürde oluşan
Kaderde gelişen
Hal ile verişenden biliniz
Olmaz denileni
Gününde sileriz

Yumurta akını
Koluna süresin
Yumurta yeniler

Dost dedik
Elden tutana
Selam ilettik
Dost dedik
Derdini silene
Kendini bulana
Gönlümüzü açtık
Verilen her sözü
Elden dile naklettik
Analık senindir
Niyazı ile kucak açtığı gibi
Sözünü sazı ile bildirenden
Sevgiyi bulduk
Sert geleni elden at
Sert geleni dilden at
Sert geleni gönülden at

Daha önce dedik
Yerini bulduğun
Kendini bildiğin ile
Geçerli olacaktır

Meydan’ı örtmedik
Derman dilenen derdinin
Sahifesi örtülür
Yemen’den selamını getirdik
Senden alıp götürdük
Denilir ki;
Elden, dilden, gönülden gölgeyi kaldır
Bardağına sadece
SARI ANA’nın suyundan doldur
Doldur ki güldüresin
Yerini bildiresin

Ayak götürdüğü gibi getirir de
Ama gönül hep götürür
Daha yükseğe
Dilenen yükseğe götürür
Açık kapı senindir
Açık gelen yönündür
Bildiğim gibi deme
Söylenen gibi oldur
Dost dedik
Dost eline havale ettik
Elinden geleni sevdik
Dilinden gelene
Nasiplendir Allah’ım dedik
Olmaz diyene de ki;
Dost dilediğinden değil
Allah’ımın dilediğinden olur
Dost sadece yazılanı bildirir

Suyun aktığı gibi olasın
Yolunu öyle bulasın
Allah’ıma emanet olasın
Dumanı gönülden silesin

Allah’a ısmarladık

Lailahe İllallah Muhammeden Resulullah