MEVLÂNA’yım ben!

Yorgan düzende gelen
Yastık bedene uyandır
Sesin geldiğini duyandır
Cümlenize selam olsun
Düzende her kul yerini bulsun

Pervane olsam
Döne döne gelsem
Oyun diyen her kuluna
Gözde sözde 'Aşkın' desem
Cümle ile Aşk oduna yansam dedi
YUNUS’um söze girdi:

Yeşil fistan dar gelmez
Sarı destan yol vermez desem
YUNUS darda kalır mı?
Renkten renge alır mı? denilir
Demde her rengin adı söylenir dedi
YUNUS’um sözü
KAYGUSUZ’a verdi:

Kara ata binersem
Karlı tepeye inersem
Yorum sizden gelmezdi
Bahçemde gül açmazdı
Dosta dostu anlatsan
Candan alıp Canan’a iletsen
Söze nokta koymazdın
Sen nefsinden soyamazdın
Altı atlı yola gitse
Altı çoban sürü gütse
Yol taş ile örtülür
Sürü kurt ile ürkütülür
Sahibi gölgeyi siler dedi
KAYGUSUZ yürüdü

(Soru: Altı rakamının bir özelliği var m?)

Dost dumansız kalandır
Altı cümlede kendini bulandır

(Soru: Altı yön mü?)

Altının yanda yönde değil
Kumda adı vardır
Kumun sayısını alamazsın
Altı ile bölemezsin
Yedinin başkan sayıldığı
Duvarın öyle örüldüğü bilinir
Dostun altısı bir araya geldikte
Düzende huzur görülür
Ne var ki Yazan’a uyulur
Kayıtsız oluşmaz
Olumsuz gelen buluşmaz
Doğru eğriye mihenktir
Görünen kainatta ahenktir
Elde dilde gönülde
Aynı şarkıyı söylersen
Söyleyeni dinlersen
Dumanı dağıtmış olursun
Altıyı bir arada bulursun
Karışık değil açıktır
Okuyan birdir
Yazan birdir
Çözen bire uyandır

Kaşığı ele alsan
Ocakta beklesen
Aşını yersin
Ne güzel dersin
Kesin bildiğin budur
Uykuya dönüşen
Bedende gelişen
O’nun ile buluşan
Sen misin? O mu?
Ocakta yiyeceğini bilirsin
Uykuda göreceğini bilir misin?

Ayağım yere bastı
Elim dalını kesti
Diyene sözüm
Her kul yere basar
Ne var ki
Dalı türlü niyetle keser
Ağacı budayım
Meyveyi bol alayım diyen
Günü gelince elbet yiyendir
Vurayım diye kesen
Kendi kendine küsendir
Bilmesi gereken
Vuran vurulacağını bilmeli
Kendini öyle bulmalı
 

Dar yol bana gelmez
Dileğime götürmez diyenin
Yürümeye niyeti yoktur
Kapı kulu olayım
Kapıda su göreyim diyene de ki;
Kulluk Hak’kadır
Gidenin yolu su

Can gülerse Canan bilir
Canan söylerse can bulur
Birbiri ile hemhal olur
Gör sende olanı
Gör senden bulanı
Gör bilende kalanı

Gönül yandı alev alev
Yolumu bulduğumu
Mevlâm diye yandığımı bilen kim?
Dönen gelen
Dünden veren kim?
Demde ayran içersen
Yolun diye seçersen
Alev alev yanan
Gönlüne dönersin
Aşkına yanarsın
Yetmez diyene de ki;
Gönül açıldıkça açılandır
Geçildikçe seçilendir

Gün günün yorumuna girer
Her gün geçen günü sürer
Altı düzen bulaydı
Altı elde kalaydı
Doğuşa değil
Oluşa düzen gelirdi

Saman yerde kalmaz
Ota gerek duymaz
Güçlük geçerlidir
Doğan yerini
Düzende bulur

Günleri saydık
Olumsuz geldi diyene sözüm
Yorum uyumsuz oldu
Dağılan toplanmadan
Uyum bulunmaz
Ayağımı yere bassam
Yerde taşa vursam denilmesin
Daha önce verdik
ÖMER’in sözünü ilettik
Yemeyene, giymeyene, sevmeyene
Gönlünü kapatma
Yiyene, giyene, sevene
Elini kapatma
Allah’ım cümlenizden razı olsun
Alanı, vereni, göreni, seveni
Yardımcısız bırakmasın
Allah’ıma emanet olunuz

(Soru: Sarı destandan murat nedir?)

Olacak gelecek diyen
Bildiğince söze giren
Sarı destan yazandır
Yazımız O’ndadır
O’nun kaleminde
Senin benim yazımda
Onun bunun sözünde
Kader okunmaz
Ne derlerse desinler
Kula dokunmaz
Kumdan geldik
Kuma döneceğiz
Hak yolu odur diyeceğiz


Allah’a ısmarladık

Lailahe İllallah Muhammedür Resulullah