MEVLÁNA'yım ben!
 
Hayra dönüktür sözümüz
Kainatta birliktedir gözümüz
Dumansız kaldı dünümüz günümüz
Cümlenize selam olsun
Suyun gelişine her kulu katılsın

Saydım kulun adımını
Dördü dörde bağladı
Dost kapısına geldi
Rabb’im diye ağladı
Ağlayandan gülenden
Doğru yönden gelenden
Allah’ım razı olsun
Kanadı bütün kuş misali
Semada dönsün dönsün dedi
YUNUS’um sözü aldı:

Petekten bal alalım
Balı dilden salalım
Rabb’im senden gelenin
Sevgilisi olalım
Yapraklar dizildikçe
Akan sular süzüldükçe
Ağaç ekimine toprağı kazıldıkça
Emeğim senden sana Allah'ım dedim de
Dizimi yere koydum
Fistanı çok diye soydum
Yoğun gelen her sese
YUNUS oldum nokta koydum
Ah sana vah bana YUNUS dedim de
Kendimi yargıladım
Bilgimi sorguladım
Doğuştan aldığım ile
Görüşte bulduğumu
Birbirine ekledim
Rabb’imin açtığı her kapıda bekledim dedi
YUNUS’um selamladı

Bir tasta su, bir tasta un
Eledim ununu, ekledim suyunu
Ateşledim ocağı
Odun ile doldurdum kucağı
Somunum pişecek
Elden ele taşacak dedi
SOMUNCU sözü aldı:

Bir aşa bir somun katarım
Almayanı elden tutarım
Dağılandan sorumlu değilim
Eklenir, beklenir, niyaz için saklanır dedi
SOMUNCU selamladı

Avucumda mangır varsa
Dostum çok gelir
Diz altında postun varsa
Sevgin çok olur dedi
BEHLÜL’üm sözü aldı:

BEHLÜL durdu, kemendi vurdu dediler
SOMUNCU’ya sordum
Somun kaç mangır?
Dedi ki;
Sevgin varsa dost diye haykır
Somunum mangır ile değil
Zembil iledir
Ağaya paşaya selam olsun
Somun dileyen SOMUNCU’ya gitsin dedi
BEHLÜL’üm selamladı

Doyduğum gün seninle
Uyduğum gün bilginle
Dostluğum sevginle dedi
HACI BAYRAM sözü aldı:

Dağ eteğine baktım
Çubuğu öyle yaktım
Koyundan ipi aldım
Dileyene sattım
Alan da sevindi, bilen de dedi
HACI BAYRAM selamladı

Bir ocak gördüm
Dayandığım kadar beni güçlendiren
Bir saçak gördüm
Akan damlalar ile suçlandıran dedi
MERYEM sözü aldı:

Doğruyu gönlümde buldum
Hiçbir gücün döndüremeyeceği kadar
Sevgimi cümleye verdim
Tek bulutun gölgeleyemeyeceği kadar
Sudan gelen her konuğu soframa aldım
Şüphelerini silinceye kadar dedi
MERYEM sevgisini cümleniz ile paylaştı, selamladı

Ağacın dalındayım
Bir bir sayarım
Meyvesi ele gelmiş
Kabuğunu soyarım
Nerden gelirse gelsin
Sevgilinin sesini duyarım dedi
KAYGUSUZ sözü aldı:
 

Doyduğumuz gün bizim
Uyduğunuz gün sizin
Her emeğe gün veririz
Adım adım sizler ile yürürüz
Elde yelde yaprağı bilir
Yağı ile eli sileriz
(Soru: Ellerde olan alerjiye karşı mı?)
Zeytin dedi
KAYGUSUZ selamladı

Seyre geldim gün sizin
Gönüllerde Hak izin
Eğriyi doğru silmiş
Dilinde Hak sözü kalmış dedi
PİR SULTAN ABDAL sözü aldı:

Beklemeyi bilenler
Ekledikleri her parçanın
Bütündeki yerini görürler
Ve gerçeğe öyle yürürler dedi
KAYGUSUZ selamladı

KAYGUSUZ sözden aldı
Özden geleni verdi
Sorguda kalana selamı iletti
(Soru: … hanımın Ulu’su mu?) Eyvallah

Kumda iz olsa diyen
Kuldaki söze gülen
Sendendir Rabb’im diyelim
Elindeki lokmaya talip olalım dedi
PİR SULTAN ABDAL her emeğin emekçisine
Gönülden selamını iletti

Suya geldim desti ile
Yere durdum postu ile
Sevgin dedim dostu ile
Cümleye selam olsun
HAMZA DOST elinden geleni cümleye paylasın

Kandil yanar günü günü
Güneş verir yönü yönü
Yıldızlarla söyleşirsek
Rahmet geldi paylaşırsak
Açık olur sonu sonu
Seyirdeyiz Rabb’im seni
Sen yarattın bu düzeni
Kaynattıysak biz kazanı
Çevremizde toplarız cümle kızanı
Gel elele verelim
Sevgimiz ile sonsuza girelim
Dört meleği bir saralım
Her birine soralım;
Almayı mı, vermeyi mi denersiniz?
Yoksa Hak aşkına siz de mi dönersiniz?
Allah Eyvallah dediler
Her biri aldığı görevin
Aşkına döndüler
Kainata sevgilerini sundular dedi
HAMZA DOST selamladı

At ile geldim yola
Su başında verdim mola
Çevreme gelen kula sordum
Geldiğin mi, döndüğün mü gerçektir?
Bildiğim yol Hak yoludur
Ya Allah diyen Hak kuludur
Öyle ise, gelişten gidişten değil
Bilişten yolumu aldım
Yolumda seni buldum dedi
YAHYA EFENDİ ile MERKEZ’im söyleşti
Cümleniz ile selamlaştı

Duman almadan ömrümü çözdüm
Anam ile emrini çizdim dedi
VEYSEL KARANİ sözü aldı:

İnce kumda yol ararlar
Uçan kuştan hal sorarlar
Akan suyun gidişine uysunlar
Deryayı öylece bulsunlar
Akan suyu buldu mu, bir daha döner mi? demezsin
Aklına ham meyveyi yemeyi koymazsın dedi
VEYSEL KARANİ üç öğün söyleyen
Koşuyu günde peyleyene
Geminin, alacağı yolcuyu bırakmayacağını söyledi, selamladı


ALLAH’ıma emanet olunuz
ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah